Linia wystawowa / show

 

  • usystematyzowany wygląd, obrys, sylwetka, eksterier.
  • okrywa zawsze długowłosa, rzadko średniej długości, nigdy krótkowłosa.
  • umaszczenie   – przeważnie typowe znaczenia irlandzkie. Klasyczne !  czarno-białe, czekoladowo białe   merle -tu wersji sporo blue merle, red merle, focze merle, slate merle, eeRed, tricolor czarny, trikolor czekoladowy, rozjaśnione (blue, lilac), a nawet pręgowane. Umaszczenie ee red występuje wyłącznie w tej linii, jak również w mixach z workami (vers). Według zapisu FCI białe znaczenia nie mogą przeważać. Przebielenia nie są niewskazane, a te dotyczące głowy i uszu mogą sugerować głuchotę. W przypadku podejrzenia niedosłuchu czy głuchoty należy wykonać badanie BEAR
  • charakterystyczna mocna głowa, z wyraźnym stopem, uszy przeważnie załamane
  • oczy zwykle ciemne, kolorowe oczy dopuszczone tylko u merle
  •  ogon noszony różnie, w zależności od osadzenia, temperamentu i sytuacji. W czasie prezentacji na ringu ogon powinien być luźno prowadzony, opuszczony
  • ruch charakterystyczny tzw. „niski front”, swobodny, z mocnym wykrokiem
  •  częściej spotyka się tu psy rodzinne, z predyspozycjami do dogoterapii
  • mniej wrażliwe na dźwięki i nowe sytuacje, lepiej odnajdują się w warunkach miejskich.
  • znacznie słabszy instynkt pasterski, czasem jego całkowity brak. Zdarzają się jednak wyjątki, z którymi można dużo osiągnąć.
  •  mniejsze „will to please”.
  •  mniejsze możliwości fizyczne
  • u samców znacznie stosunkowo często występuje  „agresja testosteronowa”.
  • W niektórych liniach osobniki są tak „wypłukane” chęci do pracy, że ciężko je zainteresować nawet zabawką – mają słabą motywację.

Linia pracująca / Work



  • Wygląd: absolutnie nieusystematyzowany – różna wielkość i rozmiar: od 45 cm do 58 cm, od 12 kg do 30 kg.
  • Szata: wszystkie długości i tekstury włosa, w tym beardie i curly.
  • Umaszczenie: z klasycznymi znaczeniami irlandzkimi lub bez nich.
  • Kolory: najczęściej czarno-białe lub czarny tricolor. Rzadko merle, rude, rozjaśnione. Nigdy ee red. ISDS, nadrzędna instytucja zrzeszająca psy pracujące, w ogóle tego nie normuje.
  • Głowa: dość lekka, często z dość płaskim stopem. Różne kolory oczu, każdy kształt i osadzenie uszu.
  • Ruch: charakterystyczny podczas pracy z owcami, choć niektóre pasą wysoko.
  • Charakter: w tej grupie częściej zdarzają się osobniki nieufne.
  • Wrażliwość: bardziej wrażliwe na dźwięki, sytuacje i zdarzenia.
  • Reaktywność: są bardziej reaktywne.
  • Fizyczność: ogromne możliwości fizyczne, które w połączeniu z dość dużym, choć nie zawsze naturalnym, „will to please” czynią z nich psy niebezpieczne dla nich samych.
  • Zachowanie: często grippują, czyli szczypią w charakterystyczny sposób.
  • Instynkt: większość ma prawidłowy instynkt, ale wiele jest wrażliwych na ludzką presję i presję ze strony owiec/krów, co może je dyskwalifikować jako dobre psy pasterskie.
  • Motywacja: niechętnie i nieefektywnie pracują „na żarcie”.
  • Współpraca: zdarzają się osobniki skrajnie twarde i niechętnie współpracujące, z upodobaniem wychodzące spod komendy.
  • Miasto: zdarzają się też takie, dla których przebywanie i życie w środowisku miejskim jest prawie niemożliwe.

    VERS – to nie linia , to mix linii wymienionych powyżej

     

  • mioty vers są bardzo rozbieżne eksterierowo oraz pod względem charakterów. Miewają cechy obu linii co w przypadku osób początkujących w psich sportach często jest zaletą
  • dobrze ukierunkowany Vers będzie stabilny psychicznie, chętny do pracy, z dobrą motywacją , z dobry ON/OFF

!!!! Należy pamiętać, że we wszystkich wariantach , bez względu na przypisane cech charakteru, występują odstępstwa !!!!